Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri bu zamanın en mühim farz vazifesi ittihad-ı İslam‘dır, diyordu.
12 Şubat 1949 yılında Mısır’da Hasan El-Benna şehid edilmişti. 20 Eylül 1949’da Afyon Hapsinden çıkan Üstadımız 2 ay Afyonda ikamet ettikten sonra Aralık ayında Emirdağında mecburi ikamete tekrar tabi edilmiş bu devrede Ceylan, Zübeyir ve Hüsnü Ağabey hizmetinde bulunmuşlardı. Hüsnü Ağabey fakire şunları anlattı;
“Üstadımız Afyon Mahkemesinden sonra Emirdağ’da kalıyordu. Burada ikamete mecbur edilmiş, ben de pederimin (Hıfzı Bayramoğlu Ağabey) hapisten gelmesini takiben Üstadımızın hizmeti için Emirdağ’a gitmiştim. 1950 senesi Şubat ayı. Üstadımız fevkalade rahatsızdı. Bir gün bana “Hüsnü, evladım bu rahatsızlığım başka bir şey. Sem’li hastalığa benzemiyor. (Zehirin tesiri değil demek istiyor) Sen bir git bak bakalım alem-i islamda yahut memlekette bir hadise var mı?”
Çalışkan Ağabeylerin dükkanlarına gittim. “Ağabey Üstadımız hastadır. Kaç gündür rahatsız, bugün rahatsızlığı şiddetlendi. Gazetelerde bir mesele var mı diyor? Cerideler bir havadis naklediyor mu diyor?” dedim. Çalışkan Ağabey şöyle bir iki baktı ve “yok birşey kardeşim” dedi.
Ertesi gün bir münasebetle tekrar Çalışkan Ağabeyin dükkanına gitmiştim. Çalışkan Ağabey beni görünce, “gel gel Hüsnü” dedi. “Sen dün bana sordun ya var mı bir mesele diye, bak Mısır’da Hasan el-Benna şehid edilmişti ve hükümet şimdi İhvan mensuplarını hapislere koymuşlar, çok zulmediyorlarmış”dedi.
Üstadımıza varıp hadiseyi anlatınca Üstadımız, “tam kardeşim tam, ben Mısır’daki kardeşlerimizin ahvalinden müteessir olup hastalanmışım, Allah o şehid mücahide rahmet eylesin, mazlumlara yardım eylesin“buyurdular.
Alem-i İslama inen darbeler hakikaten evvela Üstadımızın omuzlarına iniyor gibi alem-i islam ile alakadardı.”
